Babylonische astrologie
Babylonische astrologie was het eerste systeem dat georganiseerd was, het was ontstaan in het Babylonie en Assyrie van het tweede millenium van Christus.
Er is speculatie dat één of andere vorm van astrologie in de sumerische periode in het derde millenium van christus verscheen, maar deze hypothese kan niet met schriftelijk bewijs ondersteund worden. Tegen de 16e eeuw van christus aan kan haar ontstaan getraceerd worden in de vorm van eenvoudige en astrologische tekens, ook wel bekend als omens. Enuma Anu Enlil is de belangrijkste van deze geschriften, deze bestond uit 70 tabletten van 7000 geregistreerde mundane verschijnselen betreffende de oorlogen, hongernood en dergelijke. Daarbij werdt er gezocht naar overeenkomsten tussen gebeurtenissen aan de hemel (de beweging van de planeten, zons en maansverduisteringen) en wat er op dat moment op de aarde plaats vond.
Onderzoekers leerden daarvan dat de Babylonische astrologie uitsluitend mundaan* was, dus werden er nog geen persoonlijke horoscopen opgesteld zoals dat in de hellenistische astrologie gebruikelijk was.
Het blijkt ook dat de astrologen voor de 7e eeuw van Christus slechts een zeer rudimentair begrip van astronomie hadden. Door hun beperkte mogelijkheden om toekomstige hemelse verschijnselen en planetaire bewegingen nauwkeurig te voorspellen deden ze alleen nog maar observaties en voorspellingen op korte termijn.
In de 4e eeuw van Christus waren wiskundige methoden wel zodanig gevorderd dan ze wel alles met een betere nauwkeurigheid konden voorspellen, het was ook vanaf dat moment dat uitgebreide efemeriden berekend werden. De Babyloniërs deden hun astrologie gebaseerd op astronomische kennis waarover ze beschikten. Het onderscheid tussen astronomie en astrologie werd er destijds nog niet gemaakt.
Planeten en goden
In de Babylonische astrologie werden er maar vijf planeten gekend, dat waren:
Jupiter, Venus, Saturnus, Mercurius en Mars. De planeten werden ook in deze volgorde vermeld in de oude literatuur op de kleitabletten. In latere teksten wisselden Mercurius en Saturnus van plaats.
Elk planeet werd geïdentificeerd met een god uit het Babylonische pantheon.
-
Jupiter met Marduk
-
Venus met de godis Ishtar
-
Saturnus met Ninurta ( Ninib)
-
Mercurius met Nabu (Nebo)
-
Mars met Nergal
Volgens de Babylonische astrologie werden de bewegingen van de zon, maan en de 5 planeten beschouwd als de activiteit van deze 5 goden die samen met de maangod Sin en de Zonnegod Shamash gebeurtenissen op de aarde voorbereidden. Vandaar dat het ook belangrijk was om deze tekens tijdig te interpreteren zodat ze konden voorspellen wat de goden van plan waren.
*mundaan («Latijn) bijvoeglijk naamwoord wereldlijk; werelds; de wereld als geheel betreffend '
Voor meer informatie / gesprek stof over Babylonische Astrologie ga naar ons ForYou Astrologie Forum! en bespreek hier alles over dit onderwerp én meer!
