Westerse Astrologie
Met westerse astrologie wordt er verwezen naar astrologie dat wordt beoefend in het westen. De basis wordt gezocht in de Tetrabiblos van Claudius Ptolemaeus uit de 2de eeuw. Deze werk steunt dan weer op de voorgaande hellenistisch tradities en uiteindelijk op de Babylonische astrologie.
Wat een typisch kenmerk van de westerse astrologie is dat ze beroep doen op de constructie van een horoscoop die voor een bepaalde plaats op een bepaald moment geldt, waarbij de hemellichamen zoals de zon, maan en de de planeten worden ingetekend.
Westerse astrologie heeft een rijke en lange traditie. Het belangrijkste westerse astrologie boek is ongeveer 200 na Christus geschreven door Claudius Ptolemaeus, een Grieks-Egyptische astronoom. In totaal schreef hij 4 boeken over de invloed van de 'sterren', beter bekend als de 'Tetrabiblos', waarin hij de grondbeginselen beschrijft van de astrologie. In de 4e eeuw was astrologie 'duivelse praktijk'. De tot christen bekeerde keizer Constantijn verklaarde in het jaar 333 astrologie dat. Pas na de 'herontdekking' in de 12de eeuw door Arabische en Perzische geleerden en kabbalisten die de originele Griekse teksten bestudeerden, vertaalden naar het Latijns en in Europa introduceerden, begon zij aan een nieuwe indrukwekkende opgang.
Tijdens de renaissance werden er allerlei verbanden naar voren gebracht tussen astrologie en andere wetenschappen door het bestuderen van astrologie door wetenschappers, filosofen, astronomen en medici. Toen werd astrologie echt populair. Op allerlei grote universiteiten werd het onderwezen als een soort allesoverkoepelende wetenschap en in die periode werd het zelfs door de kerk getolereerd.
Door de opkomst van de natuurwetenschappen vanaf de 17e eeuw werd astrologie opnieuw als bijgeloof, pseudowetenschap of occultisme verworpen. Astrologie is tegenwoordig erg populair als horoscooprubriek in tijdschriften en andere media, alhoewel dit niet meer veel met echte astrologie te maken heeft.
De zodiak
De zodiak, ook wel bekend als de 'dierenriem' is een denkbeeldige gordel waar de zon, maan en de planeten zich in de loop van het jaar voort lijken te bewegen. In dezelfde zone liggen ook de 12 dierenriemtekens (sterrenbeelden). Astrologen hebben een betekenis toegekend aan deze tekens en de hemellichamen die zich erin bevonden. De meeste westerse astrologen gebruiken de tropische dierenriem die begint met Ram, het teken op het noordelijk halfrond waarin de zon tijdens de lente-equinox rond 21 maart omhoog komt.
Er zijn ook astrologen die verkiezen gebruik te maken van een siderische zodiak, dit is omdat de posities van de sterrenbeelden wel overeenkomen met de actuele stand van zaken. Want door een fenomeen dat precessie van de equinox heet, veroorzaakt door het 'tollen' van de aarde om haar as, is er een langzame verschuiving waardoor de tekens van de tropische zodiak niet meer overeenkomen met de aardse seizoenen en de kalendar. Als ze gebruik maken van de siderische zodiak dan klopt die wel met de actuele stand.
De 12 tekens
In de astrologie van tegenwoordig symboliseren de twaalf tekens twaalf basis-persoonlijkheden of karakteristieke wijzen van uitdrukking. Deze twaalf tekens hebben elk 1 van de 4 elementen. De elementen zijn verdeeld in; vuur, aarde, lucht en water. Vuurtekens en luchttekens worden mannelijk beschouwd, water en aarde worden als vrouwelijk beschouwd.
Hoe belangrijk een teken in iemands horoscoop is, hangt af onder meer van de hoeveelheid planeten in dat teken valt enz. Een teken dat niet prominent aanwezig is in iemands horoscoop zal bij de interpretatie weinig rol spelen en geen actieve rol in iemands persoonlijkheid.
Daarentegen zal bij iemand bij wie Zon en de Maan in Kreeft staan sterke karakteristieken vertonen dat sterrenbeeld.
Voor meer informatie / gesprek stof over Westerse Astrologie ga naar ons ForYou Astrologie Forum! en bespreek hier alles over dit onderwerp én meer!
