Contact. Echt lijfelijk contact. Contact van mens tot mens. Veel mensen zijn het verleert om lijfelijk contact met elkaar te maken. Veel mensen durven het niet eens meer. Bang om opmerkingen te horen te krijgen of in het ergste geval voor pedofiel te worden uitgemaakt. Het is er ook niet makkelijker op geworden. Denk maar eens aan alle commotie rondom de diverse peuterspeelzalen, werkgevers die hun personeel ongewenst aanraken of bekende politici die ongewenste handtastelijkheden verrichten.. Maar dat is eigenlijk heel jammer. Want lijfelijk contact kan heel mooi zijn en ook heel zuiver. Zonde enige bijbedoeling.
Contact met elkaar
Con-tact betekent letterlijk samen-voelen. Aanraken is de meest pure en directe vorm van contact.
We weten allemaal dat door een kind te knuffelen en aan te raken de basis gelegd wordt voor een goede emotionele ontwikkeling. Helaas raken we elkaar als volwassenen nog maar zelden op een vanzelfsprekende en vertrouwde manier aan. In onze samenleving is lichamelijk contact bijna alleen toegestaan in de privé sfeer. Of wanneer het aanraken een duidelijke functie heeft (bijvoorbeeld binnen verzorgende beroepen). Vaak heeft het aanraken dan een technisch karakter gekregen en wordt het niet meer beleefd als een persoonlijk en emotioneel contact. Terwijl aanraken een heel natuurlijke en basale manier van menselijk contact is.
Als een mens goed-affectief wordt aangeraakt komt hij tot zichzelf en kan hij zich openen naar anderen en naar zijn leefwereld. Aanraken geeft ook een gevoel van liefde van oprechtheid.
Contact en cultuur
![]() |
Het is belangrijk om in contact zijn met onszelf en de wereld, hoe wij in het leven staan en in onze relaties, verbondenheid, liefde, verantwoordelijkheid en hoe dit alles tastbaar (te maken) is. In onze cultuur wordt dit voelen vaak ondergeschikt gemaakt aan het denken. Het lichaam moet je zien als ‘drager’ van gevoelens en heeft bij wijze van spreken een geheugen voor gevoelservaringen. Deze ervaringen zijn in het lichaam terug te vinden. Bijvoorbeeld door blokkades in bewegingspatronen, remmingen in de expressie van gevoelens en ingehouden gebaren. Dit vermindert ook het vermogen tot het aangaan en beleven van contact. |
Door de drukte van het huidige leven neigen we ertoe voorbij te gaan aan wat ons lichaam ‘vertelt’ of laat voelen. Vaak negeren we signalen van ons lichaam, omdat we geleerd hebben vooral naar ons verstand te luisteren. Wij hebben verleerd naar ons gevoel te luisteren. Dit gebrek kan uiteindelijk leiden tot gevoelens van onvrede, verstoorde relaties en het ontstaan of verergeren van lichamelijke en psychische klachten.
Daarom is het zo belangrijk om te blijven voelen.
Omhels elkaar, zonder bijbedoelingen. Voel de liefde en compassie.
Van liefde groeien we.


