'Park Sonsbeek & Watermuseum'

Blanche neemt een kijkje in het Sonsbeek park dat 67 hectare groot is. Deze unieke plaats biedt veel rust  voor een bezoeker. En.... dit park is ook heel rolstoel vriendelijk voor gehandicapten. Dat is ook de reden dat Blanche juist dit park uitgekozen heeft. Een ander voordeel is dat het park met zijn watermolen, tuinen en winkel het gehele jaar open is. Steeds zijn er ook andere tentoonstellingen en activiteiten.

Je kunt ook  het Nederlands Watermuseum bezichtigen, waar je van alles kunt leren over water.  oom interessant voor Prins Willem Alexander. Hij is een expert op watergebied.

Blanche neemt daar ook een kijkje en heeft een interview met Hilke . Zij weet veel te vertellen over de bijzonderheden van het park. Kortom, een prachtige dag voor zowel mensen met, als zonder handicap.

Park Sonsbeek

De geschiedenis van Bezoekerscentrum Sonsbeek is nauw verweven met die van het park. Park Sonsbeek is een bijna honderd hectare groot wandel- en recreatiepark op een sterk geaccidenteerd terrein met overwegend loofbomen waarvan sommige meer dan tweehonderd jaar oud zijn. De levensader van dit park is de Sint-Jansbeek die gevoed wordt door sprengen. Via overlopen, watervallen en vijvers stroomt de beek in de richting van het centrum van de stad. Daar baant de beek zich een, vooral ondergrondse, weg richting Nederrijn. De omstreeks 1470 gebouwde Witte Watermolen is een van de tien watermolens die ooit langs de Sint-Jansbeek stonden.

Wij weten dat in 1430 op de plaats waar zich nu de Grote Vijver bevindt het huis Het Gulden Spycker stond. Resten ervan zijn teruggevonden op het reigereiland in die vijver. In 1538 werd hertog Karel van Gelder de eigenaar van dit huis. Hij gebruikte het als buitenhuis en de omgeving als jachtterrein. Een deel daarvan is tot het midden van de zeventiende eeuw heidegrond geweest waarop schapen werden geweid. Daarna werd het langzamerhand tot bouwland ontgonnen.

De eigenlijke geschiedenis van het park begint wanneer vrouwe Adriana van Bayen in 1742 de zogenaamde Hartgersberg koopt, het hooggelegen gedeelte bij de huidige hoofdingang, en daar een huis laat bouwen. In 1778 werd burgemeester Pronck de eigenaar van het terrein. Hij zette het werk van de aanplant van diverse soorten bomen voort en voerde de naam Sonsbeek in. In 1806 werd baron de Smeth de volgende eigenaar. De Grote Vijver is in zijn opdracht gegraven.

Baron van Heeckeren van Enghuizen kocht in 1821 het landgoed van baron de Smeth. Hij gaf de tuinarchitecten Zocher en Petzholt de opdracht Sonsbeek om te vormen volgens de toentertijd opkomende Engelse landschapsstijl. Water speelde daarin een belangrijke rol. De vierkante en ronde vijvertjes van voorheen maakten plaats voor grillige waterloopjes met fraaie vijverpartijen. Natuurlijke hoogteverschillen in het landschap werden geaccentueerd door de aanleg van heuse watervallen. In Sonsbeek was reliëf van nature al aanwezig.