Twijfels

Hij was lief en complimenteus, maar toch had ik mijn twijfels bij ons contact. Hij kwam hier immers niet vandaan en sprak geen Nederlands. Ik vroeg hem of hij een verblijfsvergunning had, want je weet maar nooit, en dat bevestigde hij. Ik begon hem na iedere chatsessie leuker te vinden en uiteindelijk spraken we af. Hij had voor me gekookt en na deze date kusten we voor het eerst.

Waarschuwingen

M. kwam uit Nigeria en studeerde hier. Mijn omgeving waarschuwde me geregeld: ik moest uitkijken voor deze man, want hij zou wel eens een oplichter kunnen zijn. Maar ik hield van hem en vertrouwde hem. Op een dag stelde M. me voor aan zijn familie. Ze waren heel hartelijk en gastvrij en ik voelde me erg welkom. Wat had ik het getroffen!

Samenwonen

M. woonde samen met een vriend, maar toen bleek dat hij uit dat huis moest, vroeg hij of zijn spullen bij mij mochten staan. Toen bood ik aan dat hij dan net zo goed bij mij kon intrekken. Zo gezegd, zo gedaan. Een tijdje later gingen we naar het gemeentehuis en toen woonden we officieel samen.

Cultuurverschillen

Al snel kwamen de eerste cultuurverschillen. M. vond het heel normaal om zomaar een avond weg te blijven en niet te laten weten waar hij was. Ik vond dat niet prettig en dit zorgde voor de eerste van vele ruzies. Ook betaalde ik alle rekeningen, want ik vond het belangrijk dat hij genoeg geld voor zijn opleiding had. Toen we bij het IND waren om het visum van M. te laten veranderen, opperde ik dat trouwen makkelijker was. Hij zei toen dat hij alleen wilde trouwen om de juiste redenen. Dat deed me goed, want daardoor wist ik dat hij geen verkeerde motieven had.

Ruzies

M. kreeg een baan en na een jaar gaf ik aan dat het mij eerlijk leek als hij ook meebetaalde aan onze lasten. Een grote ruzie volgde, want hij vond dat alles bij mij om geld draaide. Vanaf die maand gaf hij me wel elke maand 200 euro. Onze relatie liep niet lekker. We deden amper dingen samen en toen ik dat aangaf, kregen we wéér ruzie. Ik was zó boos dat ik onze relatie verbrak. Ik vroeg mijn sleutel terug en M. vertrok. De volgende dag stond hij op mijn werk, fluisterde in mijn oor dat hij van me hield. Ik bezweek en diezelfde avond was alles weer goed.

Wantrouwen

Mijn omgeving wantrouwde hem nog steeds en dan zei ik tegen mezelf dat M. me nooit zou bedriegen. We hielden toch van elkaar? Toch werd ik steeds achterdochtiger. Op een dag maakte ik zijn post open en ontdekte ik dat hij 4000 euro op zijn rekening had staan! En dat terwijl ík altijd alles moest betalen! Ook zag ik dat hij geld van de woningbouw had gehad, terwijl het huis op mijn naam stond (pas veel later kwam ik erachter dat hij dit terugkreeg voor een andere kamer die hij had gehuurd toen we samen waren!).

Uit elkaar

Ik confronteerde hem ermee, maar hij wist van niks en zei dat het beter was als hij een tijdje ergens anders ging wonen. We kregen weer ruzie en ik riep dat hij de sleutels moest teruggeven, zijn spullen moest meenemen en mij van zijn verblijfsvergunning af moest halen. ‘Oké’, was het enige wat hij na een relatie van vijf jaar te zeggen had en hij vertrok, voorgoed.

Gebruikt

Naderhand heb ik zoveel narigheid ontdekt; ik ben er nog steeds misselijk van. Het bleek dat M. me al die tijd gebruikt heeft om een Nederlands paspoort te krijgen. Hij had in het geheim naturalisatie aangevraagd. Hij ging vreemd en bleek zelfs een vrouw in Nigeria te hebben! Zijn hele familie bleek in het complot te zitten. Ik heb zelfs een lening voor hem afgesloten op mijn naam. Hij koos mij uit als zijn vriendin, omdat ik wat zwaarder was en erg onzeker. Een makkelijke prooi…Door M. is mijn zelfvertrouwen nóg meer gedaald en mijn vertrouwen in mannen is compleet weg. Ik snap niet hoe ik zó naïef heb kunnen zijn. Als ik in de spiegel kijk, zie ik alleen maar een heel domme vrouw…

Yvonne

Knuffelen

Gisteravond, toen ik de jongste in de pyjama aan het hijsen was, kreeg ik toch even een kriebel. Hij is bijna acht maanden. Vier dagen zonder hem zorgt toch wel een beetje voor een knoop in mijn maag. Nog even een laatste knuffel voordat ik wegga. Stiekem weet ik dat dit niet waar is, want voordat ik wegga, wordt hij zeker nog een keer wakker! Ook de oudste heb ik nog even een dikke knuffel gegeven. Lichtelijk onder protest van hem, maar ik ben zijn moeder en mijn wil is wet. Dus die knuffel kreeg ik! Hij vindt het wel prima: ‘Veel plezier op vakantie! Ik ga logeren bij oma.’ Baas boven baas, zou hij wel denken… Maar ik denk: wacht maar tot je de foto’s ziet… Dan zullen we zien wie het beter voor elkaar heeft gehad.

Vroeg naar bed

Aangezien mijn wekker om kwart voor 3 zou afgaan, besloot ik op tijd naar bed te gaan, zodat ik nog even een paar uur kon pakken. Half 10 lag ik erin. Dan ga je denken: ‘Heb ik alles?’ Ik ben de tas in gedachten nog eens nagelopen en eindelijk maar toch in slaap gevallen.

Scheetje

Half 1. Daar is ‘ie dan: de kreet om melk. Nog een kreet en daarna het huiltje. Gelukkig mocht ik blijven liggen en werd de fles klaargemaakt door zijn vader. Jammer genoeg was ik klaarwakker, waardoor ik er nu uit mocht om de fles nog eens aan te geven, want hij presteert het om de fles naar de andere kant van het bed te gooien.
Dus: hop, fles er nog eens in. Nog een aai over z’n bolletje en een blik op die schattige kraaloogjes, die mij lachend en dankbaar aankijken. Wat een scheetje is het toch! ‘Tuurlijk is het vervelend als je uit je slaap gehaald wordt, maar dit vrolijke bekkie: daar doe ik het dan toch wel weer voor. Met alle liefde!

Grote bed

Ik kon de slaap niet meer vatten en lag wat te draaien in bed toen ik de oudste hoorde murmelen. Ook daar maar even kijken. ‘Wil je mee naar het grote bed?’ Want sinds dat campingbedje is dat eigenlijk niet meer gebeurd en stiekem mis ik dat ook weleens. Dus kind onder de arm en mee naar ons bed. Hij nestelt zich lekker tussen ons in en pakt mijn hand vast. Ik smelt.

Campingbedje

Hij draait en draait en draait. Papa wordt wakker. Ties draait weer. Papa zucht eens. En Ties zegt: ‘Ik wil in het campingbedje!’ Dus: hop, kind weer onder de arm en naar zijn eigen bed. Wat was dit nou…? Weken, nee maanden jankend wakker worden en piepen, want meneer wil per se bij ons in bed… En nu?!?! Nou ja… Dit wilden wij ook graag, maar nu vond ik het wel even fijn dat hij bij ons lag!

Op tijd

Ik ben nogal eens, zeg maar gerust regelmatig, aan de late kant, waardoor ik besloot om het dit keer anders te doen en maar vast uit bed te gaan. Aangekleed, koffie gezet, ei gebakken, ontbeten, koffie to-go gemaakt, in de auto gestapt, Fem opgepikt. De vakantie is begonnen. We kwamen veel te vroeg op Schiphol aan, maar dat is voor de verandering ook weleens fijn. Het genieten gaat beginnen!

Volgende keer laat ik jullie graag weten hoe mijn vakantie is bevallen. Hopelijk voor herhaling vatbaar.

 

Nieuwe collectie

Bij Livera shop je dit najaar de nieuwe collectie in prachtige, warme tinten. Geïnspireerd door de schoonheid van de natuur. Ontdek de kleurrijke lingerie in verschillende vormen en maten. Elke dag een goed zittende bh is de basis van je outfit. Bij Livera vind je altijd een geschikt model. Fijn zittende hipsters, slips of strings mogen uiteraard ook niet ontbreken in je lingerielade. En met de ruime collectie nachtmode en loungewear blijf je deze herfst heerlijk comfortabel.

Persoonlijk advies

Marga Arts, eigenaresse van Livera Zeist, is al 36 jaar werkzaam bij Livera en daarom voor veel klanten een bekend gezicht. Marga: ‘Wij vinden het belangrijk dat iedereen in onze winkel persoonlijk en open advies krijgt. Persoonlijk, omdat ieder lichaam anders is. En dat geldt dan ook voor de ondermode. Open, omdat we niet producten willen aansmeren. Wij geven realistisch advies en willen je je écht goed en mooi laten voelen in de lingerie.’

Chantelle SoftStretch

De SoftStretch lijn van Chantelle is onzichtbaar onder je kleding en supercomfortabel. Toe aan nieuwe slips? Probeer de SoftStretch slips en herbeleef comfort. Doordat de slip aanvoelt als een tweede huid is deze zeer geschikt voor onder een strak jurkje of witte broek. Naast de slips zijn er ook naadloze, onzichtbare tops. De bekende V-neck top is nu verkrijgbaar in nieuwe kleuren. Voor ieder wat wils. One size fits all!

Saai

Donderdagmiddag, net na de middagpauze, was het weer zover. Een uur lang saaie sommen maken en ervoor zorgen dat je geen standje kreeg als je zat te kletsen. Eenmaal op onze plek viel het me op dat onze leraar er niet was. Wel stond er een andere man bij het bord. En wat voor een man! Wow, dit was wel even wat anders dan Sommenzeikerd, die de eerste tijd niet zou terugkomen vanwege een infectie.

Interesse

E. was goedgevormd, had vrolijke pretogen en bleek aardig én grappig. Hij legde de lesstof uit op een creatieve manier, wat ervoor zorgde dat we aan zijn lippen hingen. Mijn cijfers gingen verbazingwekkend snel omhoog. En dat niet alleen. Ook mijn interesse in E. groeide met de dag. Het viel me bovendien op dat E. ook nogal geïnteresseerd in mij was. Hij kwam wel erg vaak bij mijn tafeltje staan om iets uit te leggen of even een grapje te maken. En als we een toets moesten maken, zat hij de hele tijd naar me te staren. Ik werd er verlegen van.

‘Nablijven’

Na een aantal weken vroeg E. of ik na de les nog even wilde blijven, want hij vond dat ik een toets moest overdoen. In een verlaten schoolgebouw, in een leeg klaslokaal maakte ik opnieuw de toets. E. liep af en toe langs me, steeds net iets te dichtbij. Ik voelde de spanning tussen ons, maar ik drukte dat gevoel dapper weg. Toen ik de toets af had en het papier inleverde bij E., pakte hij ineens mijn hand en trok me naar zich toe. Voordat ik het wist, zoenden we gepassioneerd.

Gevoel

Het was tegelijkertijd een heerlijk én een vreselijk gevoel. Het was mijn leraar! En hij had een vriendin die bovendien zwanger was van hun eerste kindje! Toch was het gevoel sterker. We ontmoetten elkaar sindsdien na schooltijd, in zijn auto in het bos, waar niemand ons kon zien. Praten deden we dan amper; we lieten onze lichamen spreken.

Missen

Zo snel als onze affaire begon, zo snel eindigde die ook weer. Sommenzeikerd was na een paar maanden hersteld en nam de lessen weer van E. over. Ik heb E. nooit meer gezien. Ik miste hem ontzettend, maar ik durfde geen contact met hem op te nemen. Want wat als zijn vriendin alsnog zou ontdekken dat E. het met mij deed? Ik wist niet eens waar hij woonde. Eigenlijk wist ik niks van hem: ik kende alleen zijn passie voor wiskunde, en zijn lichaam…

Geheim

Inmiddels is het jaren geleden dat ik E. voor het laatst gezien heb. Ik ben inmiddels getrouwd en heb twee kinderen. Mijn man weet niks van mijn toenmalige affaire met E. en dat moet ook zeker zo blijven. Ik schaam me er kapot voor en ik voel me nog steeds schuldig richting de vriendin van E. Ik had van haar man af moeten blijven!

Schuldgevoel

Laatst kon ik het niet laten en zocht ik E. op Facebook op. Ik zag dat hij nog steeds samen is met zijn toenmalige vriendin en ze hebben een kind. Ze straalden weinig geluk uit. Zou zijn vriendin achter onze affaire zijn gekomen? Ben ik er de schuld van dat ze niet gelukkig zijn? Allemaal rare gedachten, misschien zijn ze hartstikke happy met elkaar. Maar dat schuldgevoel drukt nog dagelijks een stempel op mijn leven.

Eva

Borstkanker

‘Toen ik de diagnose ‘borstkanker’ kreeg, stond mijn wereld compleet stil. Het was een verwoestende mededeling, maar ik was gelijk klaar voor de strijd. De opluchting en blijdschap waren dan ook groot toen ik na een zwaar behandeltraject officieel genezen werd verklaard. Toen ik een tijd later weer iets dacht te voelen, heb ik dat voor de zekerheid gelijk laten onderzoeken. Kort daarna kwam voor de tweede keer die vreselijke mededeling: uitgezaaide borstkanker. Die klap kwam nog harder aan. Alles waarvan ik zo blij was geweest dat het achter me lag, begon weer helemaal opnieuw.’

Haarwerk

‘Ik verloor na mijn tweede chemokuur wederom veel haar. Gelukkig kon ik al binnen twee dagen terecht bij Haar op Maat Pelatti. Tijdens die eerste afspraak werd mijn hoofd kaalgeschoren. Dat was natuurlijk heel heftig, maar de medewerkers leefden enorm mee, namen alle tijd voor mij en gingen kundig met mijn ziekte om. Daardoor was het eigenlijk wel een prettige ervaring. Dat klinkt misschien gek, maar ik vind het een uitje om bij Haar op Maat te zijn. Zij helpen mij om weer vrouw te zijn en er niet ziek uit te zien. Het haarwerk werd met de grootste zorg aangemeten. Ze weten precies wat wel en niet bij je staat en hij past dan ook perfect bij me!’

Complimenten

‘Ik zie nauwelijks het verschil met mijn eigen haar en misschien wel net zo belangrijk: andere mensen ook niet! Ik heb nog nooit zoveel mooie complimenten over mijn haar gehad. Vol trots vertel ik dan dat ik een haarwerk draag. Ik vind het geweldig om de verbijstering op de gezichten van die mensen te zien! Ik verlang nog steeds naar mijn eigen haar, maar deze overbrugging was dankzij Haar op Maat Pelatti heel prettig en fijn.’

Turbans, mutsjes en sjaals

Twijfel je of je wel of geen haarwerk wilt dragen tijdens de medische behandeling, dan is er ook de mogelijkheid tot het dragen van petten, turbans, sjaals en dergelijke. Haar op Maat Pelatti heeft hierin een ruime collectie. Een elegant draagadvies wordt hierbij graag gegeven.

Inhammen

‘Je uiterlijk is in de showbusiness erg belangrijk’, weet de goedlachse inwoner van Bloemendaal. ‘Ik ben iemand die in het theater optreedt. Daar sta je in het volle licht. Ik weet dan ook als geen ander hoe ik eruit wil zien op het podium en hoe het publiek verwacht dat ik eruitzie. Ik doe er veel aan om mijn lichaam fit te houden. Ik heb bijvoorbeeld jarenlang een personal trainer gehad, maar ik maak tegenwoordig dagelijks gebruik van de fitnessruimte en het zwembad, die zich bevinden in het appartementencomplex waar ik woon. Dát heb ik voor een deel dus zelf in de hand, maar voor mijn haren moest ik een andere oplossing zien te vinden. Ik wilde geen ander kapsel. Kort haar staat me niet, want ik heb een heel plat achterhoofd en daarom heb ik bewust gekozen voor dit gedateerde ‘Bee Gees-kapsel’’, lacht Hans. ‘Dit past bij mij, maar met die omhoogschietende inhammen was ik minder blij.’

Gerard Joling

In zijn zoektocht naar een goede oplossing voor zijn haarprobleem werd hij getipt door Gerard Joling. ‘Gerard is een goede vriend van mij en hij heeft jaren geleden twee HaarStamcel Transplantaties (HST) ondergaan bij Hair Science Clinic. Gerard is daar nog steeds héél tevreden over. Het schijnt op dit moment een trend te zijn om hiervoor naar het buitenland te gaan, omdat het goedkoper is. Maar als je haar belangrijk voor je is, kies ik toch liever voor een betrouwbare kliniek dicht bij huis. Dat vind ik fijne en veilige gedachte, plus dan weet je wie je voor je hebt. Mijn specialist, dr. Coen Gho, is een autoriteit in de wereld van haartransplantaties en staat enorm goed aangeschreven.’

Las Vegas

Zo kwam het dat de illusionist twee jaar geleden bij de Amsterdamse vestiging van Hair Science Clinic over de drempel stapte. ‘Niet lang daarna zou ik voor tien jaar naar Las Vegas gaan en ik wilde goed beslagen ten ijs komen. Ik kan niet anders zeggen dan dat alleen al het intakegesprek met dr. Coen Gho fantastisch was. Hij is echt een vakman en heel ambitieus en eerlijk in zijn advies. Ik wilde bijvoorbeeld mijn haargrens een stuk lager, maar dat raadde hij af, omdat dat een heel onnatuurlijk effect zou hebben. Aan de dag dat de haartransplantatie plaatsvond, heb ik ook alleen maar goede herinneringen. Het was een flinke zit, want dr. Gho en zijn team zijn van ’s morgens zeven tot ’s avonds vijf met engelengeduld bezig geweest om haartje voor haartje te implanteren, en intussen werd ik goed verzorgd met eten en drinken, tijdens het kijken van een Netflix-serie. Heel bijzonder. Een heel fijne ervaring, zonder enige vorm van ongemak’, blikt Hans terug. ‘Later, toen ik eenmaal in Amerika zat, heb ik dr. Coen Gho nog foto’s gestuurd om hem te bedanken voor het mooie resultaat.’

Ambassadeur

Alhoewel Hans er nooit een geheim van heeft gemaakt dat hij weleens wat aan zijn uiterlijk heeft laten doen, is het ook niet een onderwerp waar hij snel over praat. ‘Maar in Amerika is dat heel anders. Daar is iedereen er heel open over. Ze hangen daar zo’n beetje allemaal van siliconen aan elkaar’, grapt hij. ‘Nu ik weer kan genieten van een prachtige haardos, heb ik dr. Coen Gho enthousiast opgebeld en gezegd: ‘I’m your man!’. Ik ben trots op mijn haartransplantatie en vind dat iedereen het resultaat mag zien, al was het maar om anderen ervan te overtuigen dat ze zich er niet voor hoeven schamen. Ik ben namelijk uiterst tevreden over de kliniek en heb er zelf ook al verschillende mensen – waaronder vriendin Ria Valk, die 80 jaar is – naar doorverwezen. Inmiddels woon ik weer in Nederland. Het coronavirus maakte helaas een einde aan mijn Amerika-avontuur, maar ik ben nog steeds blij dat ik deze behandeling heb ondergaan. Door ambassadeur te zijn en mijn verhaal te vertellen, kan ik andere mensen die hier nog over twijfelen misschien nét dat laatste zetje geven!’

Wat maakt HST zo bijzonder?

HaarStamcel Transplantatie is een gepatenteerde, verfijnde vorm van haartransplantatie, ontwikkeld vanuit jarenlang haarstamcelonderzoek. Tijdens zijn jonge jaren als arts-onderzoeker werkte dr. Coen Gho met jonge brandwondenpatiënten. De drijvende kracht achter Hair Science Institute zag dat haartransplantaties pijnlijke ingrepen waren, die bovendien ook nog eens grote littekens achterlieten. In zijn bezieling om het leven van (brandwonden)patiënten te verbeteren en zijn diepgewortelde passie voor wetenschap ontwikkelde de arts uiteindelijk de HaarStamcel Transplantatie (HST) methode. Hierbij wordt op slimme wijze het regenererend vermogen van de menselijke stamcel benut. Bijzonder aan deze revolutionaire techniek is dat slechts een klein deel van een haarzakje, en dus niet het héle haarwortelzakje, nodig is om één of meerdere nieuwe haren te vormen. In vergelijking met andere haartransplantatie technieken groeien er nieuwe haren in zowel het getransplanteerde gebied als het donorgebied. HST is een veilige medisch-cosmetische ingreep waarbij je vrijwel geen ongemak ervaart. Een behandeling laat geen zichtbare littekens achter en de hoofdhuid herstelt snel. De behandeling wordt met plaatselijke verdoving uitgevoerd. Je voelt hierdoor niets tijdens de ingreep. Direct erna kun je de Hair Science Clinic zelfstandig verlaten.

Medische pigmentatie

Iris van den Berg, Master in permanente make-up en medische pigmentatie: ‘Een vrouw die borstkanker heeft moet een heel traject doorlopen, maar aan het eind ‘ontbreekt er iets’, namelijk de tepel en de tepelhof. Met pigment in de juiste kleur kan ik ervoor zorgen dat het net lijkt of er een echte tepel en tepelhof op de huid zit. Het verschil is van een afstandje niet te zien! Door deze behandeling voelen mijn cliënten zich veel meer vrouw, en ze worden er dan ook heel blij van.’

Compleet maken

‘Er is altijd eerst een intake. Tijdens het gesprek kan de cliënt haar verhaal kwijt en haar wensen. Dat is logisch, want ze heeft toch een emotionele knauw opgelopen. Vervolgens leg ik uit hoe de behandeling in elkaar zit, waarbij ik vragen beantwoord. Stemt de cliënt in met de behandeling, dan ga ik aan de slag. Het is van belang dat de cliënt zich vertrouwd voelt bij mij, want ze laat natuurlijk wel een deel van haar lichaam zien dat maar weinig anderen zien. Daarom werk ik ook in een goed afgeschermde ruimte, zodat ze zich daar geen zorgen over hoeft te maken. Eerst teken ik de plek voor op de huid, zodat we een beeld krijgen van het eindresultaat. Dan ga ik pigmenteren. Met een speciale 3D-techniek kan ik de borst weer helemaal compleet maken. Wanneer de cliënt dat wil, kan ik met speciaal camouflagepigment ook het litteken minder laten opvallen. Dat kan overigens niet gelijk na de operatie, want het litteken mag niet te vers zijn.’

Afsluiting

‘Veel cliënten zien een bezoek aan mijn salon als de afsluiting van een vervelende periode, waarbij ik met medische pigmentatie ervoor kan zorgen dat ze niet meer voortdurend geconfronteerd worden met hun ziekte.’

Wenkbrauwen, eyeliner en lippen

Wanneer je te maken hebt gehad met chemotherapie, is het mogelijk dat je wenkbrauwhaartjes zijn uitgevallen. Dat is jammer, want wenkbrauwen bepalen je uitstraling. In dat geval is cosmetische permanente make-up (PMU) een prachtige oplossing om toch weer met mooie, volle wenkbrauwen door het leven te gaan.
Iris kan hierbij gebruik maken van de hairstroketechniek. Hierbij worden je eigen wenkbrauwen geperfectioneerd door het plaatsen van flinterdunne ‘haartjes’ met een heel dun naaldje. Een andere mogelijkheid is de ombre-techniek. Deze techniek bootst het effect van wenkbrauwpoeder na. Door het kleurverloop van licht naar donker krijg je heel natuurlijk ogende en strakke wenkbrauwen. Een combinatie van de twee technieken is ook mogelijk.
Naast de wenkbrauwen kan een eyeliner gepigmenteerd worden, en verder kunnen je lippen mooier gemaakt worden. Bijvoorbeeld wanneer je een hazenlip hebt, of wanneer je lippen in de loop der jaren vaal zijn geworden. Met PMU heb je dan weer een frisse lipkleur, waardoor je er jonger uitziet.

Wist je dat …

… er niet diep in de huid wordt gepigmenteerd, zoals bij een tatoeage? De bij tatoeages gebruikte kleuren zijn ook nog eens donkerder, terwlijk het bij medische pigmentatie gebruikte ‘areola-pigment’ zachter van kleur is.
… medische pigmentatie in sommige gevallen vergoed wordt door de zorgverzekeraar?
… Irisistible ook gespecialiseerd is in gelaatsbehandelingen voor mensen met kanker, inclusief make-upadvies?

Protheselingerie

Eigenaresse Debby van Lengerique: ‘Wij meten niet alleen borstprotheses aan en bijpassende bh’s, maar zijn ook bezig met de zorg vooraf. Je kunt bij ons altijd terecht vóór de operatie om advies en uitleg te krijgen over de prothese. Wij nemen rustig de tijd om te laten zien wat voor mogelijkheden er allemaal zijn. Zo ben je iets meer voorbereid op wat er gaat komen na de operatie. Wij hebben bijvoorbeeld een zeer comfortabele bh van katoen met voorsluiting. Deze bh wordt geadviseerd om direct na de operatie te dragen.’

Huiskamergevoel

Mammacare-specialiste Gina van Lengerique: ‘Veel vrouwen die voor het eerst de winkel binnenkomen, zijn verdrietig, gefrustreerd of onzeker, en zien tegen een eerste aanmeting op. Daarom willen we in onze winkel een ‘huiskamergevoel’ geven. We stellen de klant op haar gemak met een kopje koffie of thee en een praatje. En als ze dan iets gevonden heeft wat helemaal bij haar past, gaat ze weer blij naar buiten. Dat is zó mooi om te zien!’

Lekker zwemmen

Mammacare-specialiste Suzan van Lengerique: ‘Dat je met een borstprothese ook kunt zwemmen, is nog niet algemeen bekend. Maar met een speciale zwemprothese kan dat prima. Zo’n prothese is gemaakt van wat stugger materiaal en is aan de binnenkant geribbeld, zodat het water gemakkelijk weg kan. We hebben ook mooie prothesebadkleding, met badpakken, bikini’s en tankini’s. Er is tegenwoordig heel veel keus. Vooral van het merk Anita hebben we een grote collectie. Modellen van dit merk hebben een perfecte pasvorm, en daarom werken we al meer dan 25 jaar met Anita. Maar ook Amoena, Basco en het nieuwe merk Megami hebben fijne modellen.’

Erkenning en vergoedingen

Lengerique is erkend door de Stichting Erkenningsregeling leveranciers Medische Hulpmiddelen (SEMH). Dit betekent dat je bij de zaak kunt rekenen op deskundig advies en producten die voldoen aan de hoogste kwaliteitsnormen. Lengerique heeft contracten met bijna alle zorgverzekeraars.

Ziek maar niet zielig

Over één ding ben ik altijd heel duidelijk: ik ben dan wel ziek, maar niet zielig. Wanneer ik niet naar het ziekenhuis moet, ga ik als het lukt nog halve dagen naar mijn werk. Daarnaast probeer ik zoveel mogelijk mijzelf te zijn. Om zo normaal mogelijk mijn leven te kunnen leiden, wil ik er ook blijven uitzien als mijzelf. Want zeker als je ziek bent, betekent dat heel veel voor je.

Gelijk goed

Samen met mijn zusje kwamen wij op de website van Sikkenk haarspecialisten terecht. Deze sprak ons allebei direct aan. Toen we voor het eerst belden, werden we aan de telefoon al heel vriendelijk geholpen. Als je zo’n grote stap gaat nemen, is het enorm fijn om vanaf het eerste moment al een prettig gevoel te hebben. Ik kon gewoon mijzelf zijn: enthousiast druk! Zij gaven mij de kans mijzelf vast te houden in een tijd waarin de ziekte zoveel van mij overnam.

Geruststellend gevoel

Toen ik mijn eerste afspraak maakte, voelde dat enorm dubbel. Ik had net mijn eerste behandeling gehad en het voelde erg apart om al voor een haarwerk te gaan kijken, want ik had nog steeds mijn haar. Daarom was ik zo opgelucht dat toen ik bij Sikkenk haarspecialisten binnenstapte, het als de normaalste zaak van de wereld voelde. Of je nou oud of jong bent, ze geven je de aandacht die je nodig hebt. Alles is al zo aangrijpend voor jou en je familie en hier kon ik alles bespreken zonder er een beladen gevoel bij te hebben. Alsof je naar de kapper gaat met een vleugje extra gezelligheid.

Zelfvertrouwen

Als al je haar er opeens af moet, kan dat een beste deuk in je zelfvertrouwen geven. Maar ik had geen keus. Ik had zo ontzettend veel haarpijn, dat ik haast blij was dat het eraf mocht. Dat maakte het nog steeds niet makkelijk; ik deed zelfs vanwege de pijn mijn ogen dicht toen het er werd afgehaald. Gelukkig kon dat in vertrouwde kring en mocht ik mijn echtgenote en mijn zusje meenemen. Eerst mocht ik een mutsje uitzoeken, omdat ik mijn haarwerk niet direct op kon doen. Dit wende zo snel, dat ik haast weer moest wennen aan het hebben van haar. Maar ook toen ik mijn haarwerk opzette, dacht ik gelijk: dit ben ik. En heb ik een keer geen zin om het op te zetten, dan draag ik gewoon mijn mutsje. Door mijn haarwerk kan ik zijn hoe ik me voel, op ieder moment.

Mijn eigen haar terug

Van mijzelf had ik erg veel en lang haar, dus zo kent iedereen mij ook. Daarom was ik ook zo blij toen ik het haarwerk voor het eerst zag. Het moest dan wel ietsje korter en in laagjes, maar het lijkt bijna hetzelfde. De kleur is gewoon identiek aan mijn eigen haar! Iedereen om mij heen was verbaasd dat het niet mijn eigen haar, maar een haarwerk was. In een tijd waarin iedereen zich zorgen om je maakt, is het zo fijn als je er weer uitziet zoals jezelf. Ik moet de ziekte doorstaan en niemand anders. Daarom is het een heel fijn gevoel als je mensen om je heen blij ziet worden om je haar.

– Femke van der Kwaak (40)

Oorlogen

Zo ook het verhaal van Khatira Sardarkizi, die nu in Deventer woont. Khatira vertelt: ‘Al eeuwenlang zijn er oorlogen uitgevochten tussen stammen, naties en volkeren. In deze oorlogen waren er zowel overwinningen als nederlagen. Maar naar mijn mening is er geen winnaar in een oorlog. In oorlogen zijn beide partijen altijd slachtoffers, waarbij de kinderen nog het meest lijden.’ In dit artikel vertelt Khatira wat haar overkomen is.

Een prettige jeugd

Khatira Sardarkizi werd geboren in Shusha, in 1980. Ze had daar tot haar twaalfde een prettige en welvarende jeugd, tot het voorjaar van 1992. Tijdens de oorlog moesten zij en haar jeugdvrienden de stad verlaten. ‘Mijn doel is nu niet om over de politieke motieven van deze oorlog te vertellen, maar juist het verhaal van een kind van 12 dat het moet meemaken’, vertelt ze. ‘Op een avond liet ik alles achter: mijn huis, mijn school en mijn vrienden. Toen ik Shusha verliet, kon ik slechts een van mijn poppetjes meenemen.’ Khatira had niets meer.

Vanaf nul beginnen

Jaren later trouwde Khatira met een Nederlander. ‘Zo kwam ik op 28-jarige leeftijd in Nederland terecht. Ik begon mijn leven voor de tweede keer vanaf nul. Nu ben ik hier volledig geïntegreerd. Ik heb een taalcursus gevolgd, slaagde voor het staatsexamen en kreeg de Nederlandse nationaliteit. Mijn twee kinderen zijn ook in Nederland geboren, mijn dertienjarige zoon Tomangelo en Sara Francesca, mijn dochter van 11. Ik probeer met hen mijn jeugdtrauma’s te vergeten. Maar ik vergeet nooit het huis waar ik ben geboren, de buurt, de stad. Ook al ben ik jarenlang niet in staat geweest om naar het land te gaan waar ik vandaan kwam toen ik 12 jaar oud was.’

Diepe littekens

De littekens van een oorlog gaan diep. Zo kijkt Khatira nooit met haar kinderen naar het vuurwerk op oudejaarsavond. ‘De geluiden van vuurwerk doen me denken aan de geluiden van bommen. We telden ’s nachts de bommen die naar ons werden gegooid. Oorlogskinderen groeien op met trauma. We werden geconfronteerd met de dood, we waren bang voor gevangenschap en ons leven werd op pauze gezet. Van de ene op de andere dag zaten we zonder school of thuisland, dakloos en zonder vrienden. De oorlog heeft onze kinderjaren en onze dromen weggenomen. Na 29 jaar hebben wij, oorlogskinderen, het nog steeds koud als wij die dagen herinneren.’

Eindelijk terugkeren

‘Jaren gaan voorbij, maar de trauma’s blijven bestaan’, vertelt Khatira. ‘Ik heb mijn huis 28 jaar moeten missen. Ik voelde me altijd halfslachtig, denkend dat ik nooit naar dat lieve huis, dat elk jaar mijn dromen siert, terug zou kunnen gaan. Dat duurde tot op 8 november 2020, toen het Azerbeidzjaanse leger de stad Shusha na bijna dertig jaar bevrijdde.’ Eindelijk kon Khatira terugkeren naar het ouderlijk huis dat ze gedwongen had moeten verlaten. ‘Ik nam mijn poppetje, die enige herinnering aan mijn jeugd, mee en bezocht Shusha in december 2020. Dat ik na al die jaren weer in mijn geboortestad was, was voor mij het mooiste nieuwjaarscadeau dat ik kon krijgen. De volgende dag ging ik naar ons huis. Ik zocht mijn jeugd binnen de muren, maar mijn jeugd heb ik daar achtergelaten toen ik 12 jaar oud was. Ik omhelsde mijn poppetje en keek naar het balkon, waar wij met mijn moeder elke dag hadden gestaan. Ik wilde schreeuwen als een gek, maar al mijn woede zat vast in mijn keel.’

De grootste verliezers

‘Ik kon het niet geloven. Na zo veel jaren was ik in ons huis, in Shusha, maar ik kon niet huilen… Ik keek naar ons huis, onze buurt, onze tuin. Ik kon niet huilen. Het enige wat ik kon doen, was mijn poppetje knuffelen. Ik besloot naar de tuin van mijn oma te gaan, waar ik de beste tijden van mijn jeugd had doorgebracht, om mij met de herinneringen die daar zijn achtergelaten te herenigen. Maar er was geen teken meer te vinden van het huis van mijn grootouders. De buurt was net zo verwoest als mijn jeugd en herinneringen.’ Na 28 jaren keerde Khatira terug om haar huis, school, de buurt van haar grootouders en het graf van haar opa weer te kunnen bezoeken. ‘Maar het graf van mijn grootvader of de tuin van mijn oma waren onvindbaar. Wij oorlogskinderen, wij zijn de grootste verliezers van een oorlog. Het is belangrijk dat dat verhaal verteld en gehoord wordt.’

Documentaire

Op 23 oktober 2021 gaat de film over Khatira Sardarkizi’s verhaal in première in Den Haag. In de documentaire ‘De verloren kindertijd’ zie je meer over wat haar overkwam.