‘Hij was mijn leraar; dit kon écht niet!’

29 oktober 2021
95
94
0

Wiskunde was op de middelbare school nooit mijn favoriete vak. Sterker nog: ik haatte het. Onze leraar was vreselijk saai en bovendien nogal streng: we noemden hem stiekem 'Sommenzeikerd'. Ik was daarom vastbesloten om dit vak zo snel mogelijk te laten vallen.

Saai

Donderdagmiddag, net na de middagpauze, was het weer zover. Een uur lang saaie sommen maken en ervoor zorgen dat je geen standje kreeg als je zat te kletsen. Eenmaal op onze plek viel het me op dat onze leraar er niet was. Wel stond er een andere man bij het bord. En wat voor een man! Wow, dit was wel even wat anders dan Sommenzeikerd, die de eerste tijd niet zou terugkomen vanwege een infectie.

Interesse

E. was goedgevormd, had vrolijke pretogen en bleek aardig én grappig. Hij legde de lesstof uit op een creatieve manier, wat ervoor zorgde dat we aan zijn lippen hingen. Mijn cijfers gingen verbazingwekkend snel omhoog. En dat niet alleen. Ook mijn interesse in E. groeide met de dag. Het viel me bovendien op dat E. ook nogal geïnteresseerd in mij was. Hij kwam wel erg vaak bij mijn tafeltje staan om iets uit te leggen of even een grapje te maken. En als we een toets moesten maken, zat hij de hele tijd naar me te staren. Ik werd er verlegen van.

‘Nablijven’

Na een aantal weken vroeg E. of ik na de les nog even wilde blijven, want hij vond dat ik een toets moest overdoen. In een verlaten schoolgebouw, in een leeg klaslokaal maakte ik opnieuw de toets. E. liep af en toe langs me, steeds net iets te dichtbij. Ik voelde de spanning tussen ons, maar ik drukte dat gevoel dapper weg. Toen ik de toets af had en het papier inleverde bij E., pakte hij ineens mijn hand en trok me naar zich toe. Voordat ik het wist, zoenden we gepassioneerd.

Gevoel

Het was tegelijkertijd een heerlijk én een vreselijk gevoel. Het was mijn leraar! En hij had een vriendin die bovendien zwanger was van hun eerste kindje! Toch was het gevoel sterker. We ontmoetten elkaar sindsdien na schooltijd, in zijn auto in het bos, waar niemand ons kon zien. Praten deden we dan amper; we lieten onze lichamen spreken.

Missen

Zo snel als onze affaire begon, zo snel eindigde die ook weer. Sommenzeikerd was na een paar maanden hersteld en nam de lessen weer van E. over. Ik heb E. nooit meer gezien. Ik miste hem ontzettend, maar ik durfde geen contact met hem op te nemen. Want wat als zijn vriendin alsnog zou ontdekken dat E. het met mij deed? Ik wist niet eens waar hij woonde. Eigenlijk wist ik niks van hem: ik kende alleen zijn passie voor wiskunde, en zijn lichaam…

Geheim

Inmiddels is het jaren geleden dat ik E. voor het laatst gezien heb. Ik ben inmiddels getrouwd en heb twee kinderen. Mijn man weet niks van mijn toenmalige affaire met E. en dat moet ook zeker zo blijven. Ik schaam me er kapot voor en ik voel me nog steeds schuldig richting de vriendin van E. Ik had van haar man af moeten blijven!

Schuldgevoel

Laatst kon ik het niet laten en zocht ik E. op Facebook op. Ik zag dat hij nog steeds samen is met zijn toenmalige vriendin en ze hebben een kind. Ze straalden weinig geluk uit. Zou zijn vriendin achter onze affaire zijn gekomen? Ben ik er de schuld van dat ze niet gelukkig zijn? Allemaal rare gedachten, misschien zijn ze hartstikke happy met elkaar. Maar dat schuldgevoel drukt nog dagelijks een stempel op mijn leven.

Eva

Meer weten?
| op school | |
|
Deel dit artikel