‘Ik hoop dat hij er nooit achter komt’

16 december 2021
105
104
0

Soms heb ik het gevoel dat ik twee verschillende personen ben. De ene is de persoon die iedereen aan de buitenkant ziet: de vrolijke en altijd goedlachse Hanneke, die alles perfect voor elkaar heeft: een lieve man, drie schatten van kinderen, een mooi huis en een goede baan. Maar die andere persoon is er ook: de Hanneke die van binnen verscheurd wordt door schaamte en schuldgevoel.

Misstap

Vijf jaar geleden heb ik een vreselijke misstap gemaakt. En eigenlijk mag ik dat niet op die manier verwoorden, want als gevolg van die ‘misstap’ heb ik een fantastische zoon gekregen. De zoon waarnaar mijn man, na onze beide dochters, zo ontzettend verlangde. De zoon die gelukkig sprekend op mij lijkt. De zoon waarvan mijn man niet de vader is.

Vreemdgaan

Echt, als je mij ooit verteld zou hebben dat ik zou vreemdgaan, was ik vast boos op je geworden. Ik?! Nee, écht niet! Dat heb ik altijd verafschuwd. Bij mij moest je niet aankomen met dat zoiets iedereen kan overkomen. Natuurlijk niet! Daar ben je toch nog altijd zelf bij? Nee, vreemdgaan was voor mij een ‘no go’. Als ik er ooit achter kwam dat Tom dát zou doen, kon hij meteen zijn koffers pakken. Maar het was niet Tom die vreemdging, maar ik.

Cliché

Ik weet het, het klinkt heel cliché, maar in die tijd ging het even niet zo lekker tussen Tom en mij. Het was niet dat we ruzie hadden of zo, maar we leefden ontzettend langs elkaar heen. We hadden het allebei druk met ons werk en ons gezin. ’s Avonds, als de meiden op bed lagen, en Tom een keer niet weg hoefde voor zijn werk, viel hij steevast op de bank in slaap. Van enige vorm van romantiek of seks was totaal geen sprake meer.

Congres

En toen was er dat tweedaagse congres waar ik met een paar collega’s heen ging. Het was aan de andere kant van het land, en daarom zouden we in een hotel blijven overnachten. ’s Avonds aan de bar was het supergezellig, en Harry en ik zaten daar nog steeds toen de rest allang naar hun kamers was gegaan. Ik had in tijden niet zó’n leuke avond gehad. Fijn gezelschap, een relaxte omgeving en vooral heel veel aandacht, iets wat ik zó lang had moeten ontberen. Ik had absoluut een wijntje te veel op, maar toch wist ik heel goed wat ik deed toen ik met hem mee naar zijn hotelkamer ging.

Schaamte

Later die nacht werd ik wakker in de armen van Harry. Wat had ik gedaan! Ik schaamde me dood! Mijn kleren lagen her en der op de vloer verspreid als stille getuigen. Stilletjes heb ik me aangekleed en ben ik naar mijn eigen kamer geglipt. Gelukkig kwam ik onderweg op de gang niemand tegen. De rest van de nacht heb ik nauwelijks geslapen. Hoe moest ik dit aan Tom uitleggen? Ik, die altijd zo fel tegen vreemdgaan was?

Zwanger

Harry durfde ik sindsdien nauwelijks meer aan te kijken. Hij was ook getrouwd. Deed hij dit vaker? Hij deed alsof er niks gebeurd was, en ergens was ik daar wel dankbaar voor. Maar het bleef ongemakkelijk voelen. Een paar weken later kwam ik erachter dat ik zwanger was. Het kon alleen maar van Harry zijn, want het was al weken geleden dat Tom en ik voor het laatst seks hadden gehad. Shit! Wat moest ik doen?

Leugen

Achteraf twijfel ik nog weleens of ik toen de juiste beslissing heb genomen. Vanaf toen werd alles één grote leugen. Ik heb niemand over mijn zwangerschap verteld, maar ik heb wel gelijk het seksleven tussen Tom en mij nieuw leven ingeblazen. Een maand later vertelde ik hem dat ik zwanger was. Hij was dolgelukkig. Dat de zwangerschap eigenlijk al vier weken verder was dan ik hem vertelde, heeft hij nooit geweten. Hij weet niet beter of Joshua is gewoon wat te vroeg geboren.

Ontslag

Harry heeft nooit geweten dat ik zwanger was. Drie maanden na ons nachtelijk avontuur heeft hij ontslag genomen omdat hij een andere baan had gevonden elders in het land. Eigenlijk was ik wel blij dat ik hem niet steeds meer tegenkwam. Als hij mij had geweten van het kindje dat in me groeide, had hij vast ongemakkelijke vragen gesteld.

Bijzondere band

Als ik mijn zoon en mijn man samen zie, had ik geen betere vader voor Joshua kunnen wensen. Die twee hebben een bijzondere band. Maar toch is er altijd dat stemmetje in me dat me waarschuwt voor de consequenties als Tom er ooit achter komt. Laten we maar hopen dat dat nooit gebeurt.

Liefs, Hanneke

Deel dit artikel