verlies

Omgaan met het verlies van een beste vriend

15 november 2019
167
167
0

Naar de middelbare school gaan is voor ieder kind spannend, en ook Jonathan was erg zenuwachtig. De hele zomervakantie had hij er tegenop gezien. Als niemand hem maar zou pesten met zijn dyslexie, als hij maar vriendjes zou krijgen... Omdat hij de enige van zijn basisschool was die naar deze nieuwe school ging, was het extra spannend. Wat een opluchting voor zowel Jonathan als zijn ouders toen hij op de eerste dag naast Michel kwam te zitten. Vanaf dat moment waren ze de dikke vrienden.

Geen zenuwen meer

Michel bleek een jongen vol ideeën en energie. Samen bouwden de jongens een grote vlieger die ze samen oplieten, speelden ze games en leerden ze zelfs gemakkelijke games zelf te maken. Jonathan ontdekte dat hij daar heel goed in was, en kreeg daardoor steeds meer zelfvertrouwen. In de voorjaarsvakantie mocht Michel een paar dagen mee op wintersport, en in de zomervakantie daarna waren de vrienden onafscheidelijk. Er waren helemaal geen zenuwen meer om na de vakantie weer naar school te gaan.

Komisch duo

In de tweede klas kwamen daar vrienden bij, maar Jonathans beste vriend bleef Michel. Met zijn twee waren ze een komisch duo, hun namen werden door docenten in één adem genoemd. Op een dag kwam Michel niet naar school. Nadat de laatste bel ging, fietste Jonathan langs Michels huis. Daar waren Michel en zijn ouders, en samen vertelden ze Jonathan dat Michel ziek was. Erg ziek. Hij had leukemie en moest daarvoor snel in behandeling.

Erg ziek

Voor de puberjongens was het moeilijk te bevatten dat het leven eindig kon zijn, en tussen de behandelingen door hielden ze zich vooral bezig met puberzaken. Meisjes, games, huiswerk, grappen maken, alles kon, maar praten over ziekte en chemotherapie deden ze liever niet. Toch konden ze er niet omheen dat Michel zwakker en zieker werd. Ongeveer een jaar na de diagnose hield zijn lichaam het niet meer vol, Michel overleed.

Gevoelens niet onder controle

Er zijn enorme verschillen in de manier waarop een kind uiting kan geven aan onmacht en verdriet. Dit wordt met name bepaald door het karakter en door de manier waarop de omgeving met rouw en verwerking omgaat. De neiging om je kind tegen alle heftige emoties die bij rouw en verlies komen kijken te beschermen, is natuurlijk. Zo reageerde Jonathans moeder instinctief ook. Jonathan gedroeg zich daarop explosief. Hij kon plotseling boos worden en uit zijn slof schieten. Het lukte hem niet om zijn verdriet en andere gevoelens onder controle te krijgen.

Een veilige plek

De ruzies en driftbuien begonnen uit de hand te lopen. Daarom kwamen Jonathan en zijn moeder bij mij. Op die manier hadden beide een veilige plek om zonder oordeel hun gevoelens kwijt te kunnen bij iemand die ze konden vertrouwen. Ook legde ik aan Jonathans moeder uit dat het belangrijk is open te zijn over wat er aan de hand is, en het kind voldoende tijd en aandacht te geven dit op zijn eigen manier te verwerken. Wanneer het kind vragen stelt, is het van belang hier concreet en duidelijk antwoord op te geven en niet de narigheid proberen weg te stoppen.

Overwinnen

Door de verschillende gesprekken, en door gebruik te maken van Jonathans creativiteit, zetten we stappen in de rouwverwerking. Natuurlijk mist hij zijn vriend, maar nu weet hij ook dat die gevoelens mogen bestaan. Verder heeft Jonathan leren communiceren over die gevoelens, waardoor de boze buien afnemen. Ook probeert hij nu van zijn herinneringen aan Michel iets positiefs te maken. Zo werkt hij aan een nieuwe game, voor het eerst sinds het overlijden van zijn vriend. In de hoofdrol speelt Michel, die dit keer de strijd tegen een slechterik wél zal overwinnen.

Meer weten?

Bij Baasis Kindercoach ben je aan het juiste adres voor kindercoaching, rouw- en verliesverwerking en E.F.T. De kindercoachpraktijk is er voor kinderen tussen de 7 - 18 jaar en (jong) volwassenen.

Baasis Kindercoach
Buitenvaart 1723 | 7905 SN Hoogeveen | 06-46720243 |
[email protected] | www.baasiskindercoach.nl
Deel dit artikel