verdergaan na zelfdoding

Verdergaan na zelfdoding van een kind

6 november 2020
36
37
0

Wanneer iemand uit het leven besluit te stappen, is dat enorm heftig. Maar wanneer het een kind betreft, maakt dit vaak nog meer ingewikkelde emoties los. Vaak valt niet te bevatten dat iemand die zo jong is en nog een heel leven voor zich heeft, geen andere uitweg ziet. Voor de nabestaanden valt het dan niet mee om dit verlies een plekje te geven en het leven weer op te pakken. Toch moet je als gezin op de een of andere manier verdergaan na zelfdoding van een kind. Maar hoe doe je dat?

Wat vooraf ging

In 90% van de gevallen bij zelfdoding is er sprake van een psychische stoornis. Vaak worden depressieve klachten bij kinderen echter niet als zodanig herkend. Het kan dan heel onverwacht komen. Als gezin blijf je met veel vragen achter. Wat ging er schuil in het hoofd van het kind? Welke signalen heb je gemist? Het kan ook zijn dat je kind wel hulp heeft gezocht, maar dat het uiteindelijk niet genoeg was. Bij beide situaties kunnen schuldgevoelens of woede optreden.

Spanningen in het gezin

Al deze vragen en verwijten vormen een constant dialoog in je hoofd en kunnen je lang blijven achtervolgen. Het lijkt dan een onmogelijke opgave om het leven weer op te pakken, om terug te keren naar het gezin dat jullie eerst waren. Verlies verandert je als persoon, en het verlies van een kind des te meer. Wanneer deze gevoelens niet uitgesproken worden, brengt dit spanningen met zich mee.

Ruimte om te rouwen

Natuurlijk houdt het rouwproces niet op na een paar weken. Veel mensen zijn de eerste tijd in shock en worden pas later geconfronteerd met hun emoties. Hoewel het belangrijk is om het leven weer langzaam op te pakken en structuur aan te brengen, geef jezelf én je gezin wel de ruimte om te rouwen. Het valt niet mee om je eigen verdriet een plekje te geven en er tegelijkertijd te zijn voor je kind(eren).

Veranderende rollen

Wanneer de eerste schok en heftige emoties verwerkt zijn, breekt een transitieperiode aan. De rollen binnen het gezin kunnen verschuiven. Voor veel ouders is het een valkuil om extra beschermend te worden. Ouders kunnen andere verwachtingen hebben van de overgebleven kinderen, terwijl kinderen het gevoel kunnen hebben dat ze sneller volwassen moeten worden. Soms gaan ze juist terug in hun ontwikkeling of proberen ze de plek van het overleden kind op te vullen.

Een plekje geven

Iedereen binnen het gezin rouwt op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. De verschillende gevoelens waarmee gezinsleden te maken krijgen kunnen het gezin uit balans brengen. Zo kan het zijn dat de een zich in een andere fase van het rouwproces bevindt dan de andere en het verdriet nog geen plekje kan geven. Het verlies integreren lukt namelijk pas als je actief bezig bent geweest met je gevoelens.

Begraaf het niet

Hoe moeilijk het ook is om in woorden te vatten, begraaf het verdriet niet. In veel gezinnen wordt het onderwerp gemeden, waardoor het gemis als een donkere schaduw boven het gezin blijft hangen. Ook al is het kind niet meer fysiek aanwezig, het kind blijft wel deel uitmaken van het leven in de gedachten en herinneringen van het gezin. Houd de herinnering daarom levend door foto’s op te hangen, met elkaar te praten over het kind en gedenkmomenten met elkaar te beleven.

Ondersteuning bij verlies

Wanneer het niet lukt om als gezin over het verlies te praten, of als iemand in het gezin langdurige problemen vertoont, na een traumatische ervaring als zelfdoding, kan onder meer E.F.T. ondersteuning bieden. Daarnaast geef ik kinderen en ouders de nodige tools te geven om weer verder te kunnen.

Meer weten?

Bij Baasis Kindercoach ben je aan het juiste adres voor kindercoaching, rouw- en verliesverwerking en E.F.T. De kindercoachpraktijk is er voor kinderen tussen de 7 - 18 jaar en (jong) volwassenen.

Baasis Kindercoach
Buitenvaart 1723 | 7905 SN Hoogeveen | 06-46720243 |
info@baasiskindercoach.nl | www.baasiskindercoach.nl
Deel dit artikel