Ze heeft mijn leugen nooit ontdekt

26 november 2021
135
134
0

Ik heb mijn kinderen altijd voorgehouden dat ze eerlijk moeten zijn: je mag niet liegen en je moet altijd de waarheid vertellen. Soms voel ik me schuldig wanneer ik dat riedeltje weer eens opdreun als er iets gebeurd is. Want zelf ben ik helemaal niet zo eerlijk geweest. Als ik dan die schuldbewuste koppies zie, voel ik me een huichelaar.

Pluis

Het gebeurde twee jaar geleden, in de zomer toen de kinderen met hun vader mee op vakantie waren. ‘Zul je écht goed voor Pluis zorgen, mam?’, vroeg mijn jongste nog voordat ze vertrokken. ‘Natuurlijk Jasmijn, jouw konijn zal niets tekortkomen. Ga nu maar gauw. Veel plezier!’, riep ik haar na voordat ze bij mijn ex in de auto stapte. Alhoewel ik wist dat ik ze allebei verschrikkelijk ging missen, keek ik stiekem ook wel een beetje uit naar twee weken ‘me-time’. Even helemaal niks moeten. Geen speelgoed opruimen of ruzietjes beslechten en vooral heerlijk uitslapen!

Kroeg

Die avond trakteerde ik mezelf op een avondje naar de kroeg. Man, wat was dát lang geleden. Ik trof er een bekende van vroeger. Stan en ik hadden nog bij elkaar op de middelbare school gezeten. Ik was toen in stilte helemaal verliefd op hem, maar hij had mij nooit zien staan. Stan zag er nog steeds erg aantrekkelijk uit. We raakten aan de praat en hij bleek net een relatie van zes jaar achter de rug te hebben. Het was echt zo’n zwoele zomeravond en we bleven op het terras zitten tot de kroeg ging sluiten.

Romantisch weekend

Ik ben nooit van de one-night-stands geweest, maar die avond ging ik met Stan mee naar huis. Er was immers toch niemand die thuis op me wachtte. We beleefden een fantastische nacht en ik voelde me weer jong en aantrekkelijk. Er fladderden voor het eerst sinds lange tijd vlinders in mijn buik. Een heerlijk gevoel! Het grootste deel van het weekend dat volgde, brachten we in zijn bed door. Alleen ’s avonds, als de hitte van de dag langzaam verdween, kwamen we eruit en brachten we nog wat uurtjes op zijn balkon door, terwijl de wijn rijkelijk vloeide. Die maandagochtend, toen Stan weer aan het werk moest, ging ik terug naar huis.

Brandende zon

Nog helemaal met mijn hoofd in de wolken na mijn romantische weekend liep ik de achtertuin in. Pas toen dacht ik voor het eerst weer aan Pluis. Shit, ik was hem helemaal vergeten. Het konijnenhok stond in de brandende zon. Als ik thuis was geweest, had ik hem overdag in zijn ren op het schaduwrijke gras gezet. Ik zag meteen dat zijn waterflesje leeg was. Eén blik in zijn hok was genoeg: Pluis had het niet overleefd.

Nieuwe keuze

Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Jasmijn zou ontroostbaar zijn. Pluis betekende heel veel voor haar. En ik kon haar toch moeilijk vertellen hoe het kwam dat ik haar konijntje vergeten was. Ze was met haar 6 jaar te jong om dat te begrijpen. Hoe had ik zó stom kunnen zijn. En alhoewel eerlijkheid altijd heel hoog in mijn vaandel stond, besloot ik dat ik daar dit keer van af moest wijken. Er moest een nieuwe Pluis komen. In ieder geval voordat Jasmijn weer thuiskwam.

Zoektocht

Op dat moment begon mijn zoektocht naar een evenbeeld van het konijntje van mijn dochter. Nog dezelfde dag ben ik naar de dierenwinkel hier in het dorp gegaan. Daar hadden ze drie konijnen: twee zwarte en een gevlekte. Dat was geen goede vervanging voor onze Pluis, want die was grijs. Op Google ben ik gaan zoeken naar andere dierenwinkels hier in de buurt. Ook zocht ik Marktplaats af, maar nergens vond ik een grijs konijn.

Gevonden!

Toen er anderhalve week voorbij was, begon ik het toch een beetje benauwd te krijgen. Nog een paar dagen en dan zouden de kinderen weer thuiskomen, en Pluis’ hok was nog steeds akelig leeg. Toen ik die avond het internet weer afzocht, vond ik eindelijk wat ik zocht. Ik heb gelijk gebeld en het beestje was nog steeds te koop. Dat ik daarvoor ruim 200 kilometer moest rijden, vond ik niet erg. Ik was dolgelukkig dat ik geslaagd was in mijn zoektocht: een prachtig grijs beestje dat sprekend op Pluis leek.

Meisje Pluis vs jongetje Pluis

Een paar dagen later kwamen de kinderen weer thuis en het eerste wat Jasmijn deed, was naar de tuin om haar konijn te begroeten. Ze merkte wel op dat het beestje wat schuwer was dan anders. Kwam dat doordat Pluis haar twee weken niet gezien had? Ik beaamde dat snel, blij als ik was dat ze zelf al een reden had gevonden waarom haar konijn zich niet op de gebruikelijke manier gedroeg. Maar toen ze me vroeg wat die twee ronde dingetjes tussen zijn achterpoten waren, stond ik even met mijn mond vol tanden. De nieuwe Pluis was duidelijk een jongetje. Bij mijn zoektocht had ik alleen maar op het uiterlijk en niet op het geslacht van het nieuwe konijn gelet. Ik vroeg maar snel of ze zin had in een ijsje, en gelukkig is ze er later niet meer op teruggekomen. Kinderen van 6 zijn nog gemakkelijk af te leiden.

Schaamte

Toch schaam ik me nog weleens als ik terugdenk aan mijn onbezonnen actie, waardoor ik geen andere manier zag dan te liegen tegen mijn kind. Mijn romantische weekend heeft ook geen vervolg gekregen, want Stan is weer terug bij zijn ex. Maar als ik mijn kinderen weer eens een bestraffend toespreek dat ze niet mogen liegen en altijd eerlijk moeten zijn, voel ik vaak het schaamrood naar mijn kaken stijgen.

Anneke

Deel dit artikel