Artikel psycholoog hanna klatter

Psycholoog Hanna Klatter

14 januari 2022
234
233
0

Met haar 24 jaar is ze dan wel jong, maar toch weet ze heel goed waar ze het over heeft. 'Als psycholoog maak ik onderdeel uit van het FACT-team binnen GGZ Drenthe. Dit is een bepaalde discipline binnen de GGz die mensen met een ernstige psychiatrische aandoening in combinatie met problemen op andere levensterreinen behandelt en begeleidt. Het mooie aan dit vak is dat je iemand écht verder kunt helpen bij het maken van stappen in zijn leven en persoonlijke ontwikkeling. Dat is zó waardevol', klinkt het gepassioneerd.

Mentale gezondheid

‘Mijn motivatie om dit werk te gaan doen is misschien wel heel cliché, en ik denk dat veel psychologen dit herkennen: ik heb zelf ooit hulp gehad bij issues waarmee ik te maken had. En dat heeft mij geïnspireerd om ook andere mensen te willen gaan helpen. Er zijn zoveel levensterreinen waarop je kunt vastlopen. Zeker in deze wereld met social media en de huidige pandemie. Dat maakt alles extra lastig en verwarrend, en dat kan een behoorlijke impact hebben op je mentale gezondheid.’

Multidisciplinair team

‘Het FACT-team is een multidisciplinair team. Ik houd me onder meer met de diagnostiek bezig: waar heeft iemand last van, een diagnose stellen. Daarnaast geef ik traumaverwerkingstherapie, assertiviteitstraining, rouwverwerkingstherapie en cognitieve gedragstherapie. Cognitieve gedragstherapie wordt bijvoorbeeld ingezet bij depressie, angsten, eetstoornissen, sociale angsten en paniekklachten’, somt Hanna op.

Bevredigend

‘Het werk geeft me echt een heel bevredigend gevoel. Ik ben dankbaar dat ik dit werk mag doen. Wanneer je in de basis-GGz werkt, zie je vaak snel effect van een therapie. Bij de cliënten waarmee ik werk, is dat anders. Dan moet je de vooruitgang zoeken in heel kleine dingen. Het is langdurige zorg en soms moet ik dan écht even op mijn handen gaan zitten. Maar als ik dan uiteindelijk tóch die vooruitgang zie, geeft mij dat een heel gelukkig en tevreden gevoel.’

Exposure

‘Een goed voorbeeld daarvan is de jonge vrouw wiens casus ik vanmorgen net heb afgesloten. Ze heeft best wel een lastige jeugd gehad en kreeg binnen de hulpverlening ook nog eens te maken met grensoverschrijdend gedrag. Ze kwam bij mij voor cognitieve gedragstherapie vanwege haar sociale angst- en paniekklachten. De kern daarbij is exposure: jezelf blootstellen aan dat waar je bang voor bent of wat angst oproept. We zijn de dingen gaan oefenen die ze spannend vond of het liefst vermeed en waarvoor ze allemaal veiligheidsgedrag had bedacht. Ze kreeg eerst opdrachten voor thuis en later ook voor buiten. Dit hebben we heel uitvoerig gedaan en later was er ook veel aandacht voor de cognitieve kant. Waren haar gedachten over waar ze bang voor was dat er zou gebeuren helpend? Hoe kon ze die uitdagen? Ze is nu helemaal van haar paniek en sociale angst af. Ze durft instanties op te bellen, mensen aan te spreken of ergens heen te gaan. Het is zó mooi om te merken dat je iemand kunt helpen haar leven weer een beetje beter te maken!’

Afwisseling

‘Bij FACT zie je nog weleens cliënten die niet altijd even gemotiveerd zijn om verandering door te maken, maar als ze dan op een gegeven moment tóch die motivatie vinden, geeft me dat veel voldoening’, vervolgt Hanna haar verhaal. ‘Het mooie aan het werken in dit team is de afwisseling. Oké, het ís weleens lastig wanneer je moet omschakelen van de ene naar de andere cliënt. Soms zou ik daar wat meer tijd tussen willen hebben om even te analyseren wat er is gebeurd of wat het met mijzelf deed. Maar aan de andere kant maakt het dit werk juist ook zo leuk, zo veelzijdig. Je hebt ook poli’s die gespecialiseerd zijn in bijvoorbeeld alleen angstklachten of trauma’s. Dat lijkt me best zwaar. Dat maakt het werk veel eenzijdiger.’

Geen stigma’s

‘Het mooie aan dit vak is dat je cliënten hier kunnen praten over zaken waarover ze het normaal heel moeilijk of lastig vinden om te hebben. Door hen onbevooroordeeld hun verhaal te laten doen en te luisteren, help je hen zichzelf te leren kennen en stappen te maken in hun persoonlijke ontwikkeling. Je helpt de ander verder. Hier hoeven ze dat stigma van een psychische kwetsbaarheid niet te voelen. Alles mag besproken worden. Sommige trauma’s raken me, maar ik vind het dan vooral voor de ander heftig dat hij of zij hier doorheen moet gaan. Toch kan ik de problematiek wel goed loslaten als ik naar huis ga. Dat moet je ook wel een beetje in je hebben, anders zou je dit werk niet kunnen volhouden.’

Doel

‘Ik sta natuurlijk nog maar aan het begin. Ik kan nog zóveel doen om een nog veel betere psycholoog te worden’, realiseert Hanna zich. ‘Ik geef cognitieve gedragstherapie, daar heb ik eerst een opleiding voor gevolgd, maar nu wil ik graag de GZ-opleiding doen, zodat ik me specialist mag noemen. Ook start ik binnenkort met de basiscursus EMDR. Ik denk dat er voor mij nog veel meer in het verschiet ligt en dat ik me in nog meer behandelingen zal ontwikkelen. Dát is mijn doel voor de volgende jaren: iets betekenen voor nóg meer doelgroepen!’

Deel dit artikel