Artikel puberperikelen geen puber meer

Wanneer je puber geen puber meer is

14 januari 2022
18
17
0

Ik weet dat ik in de afgelopen blogs mijn dochter als een echte puber heb neergezet, en daar is geen woord aan gelogen. Maar wat ik in elke blog niet heb laten weten, is dat zij wel m'n alles is. Als haar wat zou overkomen, is mijn leven kapot! En ik bescherm haar met m’n leven alsof ze 4 is!

Beschermend

Over beschermen gesproken: ik was, en ben soms, erg beschermend naar haar toe. Ook al was de speeltuin letterlijk op een steenworp afstand, ze was pas 9 of zo toen ik haar eindelijk alleen naar de speeltuin liet gaan. Terwijl ze al vanaf haar 6e riep dat ze prima alleen heen kon gaan. Pfff, nou echt niet hoor.

Feestavond

Vanaf het moment dat ze wel alleen ging, ging ik af en toe kijken of het daar goed ging en of er geen vreemde mannen of vervelende jongens rondhingen. Toen ze een jaar of 13 was, wilde ze met vriendinnen naar een feestavond toe waar Ali B optrad. Ik vond het prima dat ze daarheen ging, maar ik stond er wél op dat er een volwassene meeging! Dat wilde ik gewoon, want stel je voor: mijn pubertje met andere pubertjes op een feestavond waar jongens waren die alcohol dronken! Hou op met me!

Groepsapp

‘Jullie gaan niet alleen’, heb ik haar gezegd. Maar de andere moeders wilden niet heen, dus offerde ik als enige moeder mijn avond op (terwijl ik Ali B echt niks aan vind). Er werd een ‘serieuze’ groepsapp aangemaakt waarin ik als enige moeder zat en kon meelezen over gierende zenuwen, zenuwachtige meiden, feestvreugde en ga zo maar door. En op de avond zelf ging ik met hen mee: ik week geen moment van hun zijde, omdat ik wilde dat ze veilig bleven.

Milder

Gelukkig ben ik wel milder geworden hoor. Ik laat haar nu echt wel meer vrij, haha! Maar je blijft het gevoel houden dat er iets kan gebeuren. Ik ben nog steeds bezig met loslaten en dat is ook gewoon een leerproces. Stress, hoge bloeddruk, verdriet en boosheid horen daar allemaal bij.

Single moeder

En natuurlijk, het leven van een (single) pubermoeder gaat echt niet over rozen. Maar het leven van een puber met een single moeder ook niet. Vooral als je moeder ineens een vriendje krijgt…

Vriendinnendingen

Ik heb er bewust voor gekozen om vroeg moeder te worden. Ik was 23. Puur omdat ik wilde dat, als ze een puber was, ze een hippe moeder had. Eentje die gewoon vriendinnendingen met haar kon doen. Lekker shoppen, lekker uit eten. Gewoon allerlei leuke dingen. En natuurlijk doet ze zulke dingen ook met haar vriendinnen, maar gelukkig ook met mij…

Lingeriesetje

En daar ben ik blij om; dat geeft me echt zo’n fijn gevoel. Gewoon niet als moeder en dochter op pad, maar als vriendinnen. En vriendinnendingen doen, nou ja… Bijna alle vriendinnendingen doen. Een redelijke tijd geleden waren we in de lingeriezaak om nieuwe bh’s en zo te kopen. Je kent het wel… Ik had toen een vriend, en wilde natuurlijk wel een leuk setje kopen, het liefst een beetje sexy, dus in al mijn ‘vriendinnenenthousiasme’ vroeg ik haar wat ze van een bepaald setje, iets met kant, zwart en doorschijnend, vond. Haar antwoord was hilarisch: ‘Mam! Alles prima hoor, maar dit vraag je me toch niet? Ik wil dit niet weten! Jij niet van mij, en ik al helemaal niet van jou!’

Normale bh’s

Laatst waren we weer in de lingeriezaak. Ik snuffelde wat rond terwijl zij gericht ging zoeken. Op een gegeven moment kwam ze even bij me staan en zei ze: ‘Mam, als je nu weer een vriendje krijgt hè, shop je maar lekker alleen. Als je met mij shopt, kijken we voor normale bh’s en niet naar sexy dingen.’ Het blijven dus moeder-dochterdingen, maar wel met een vriendinnenknipoog.

Herkenbaar?

Ik heb nu een paar blogs geschreven, en ben erg benieuwd of moeders zichzelf of hun kind in mijn verhalen herkennen. Laat eens een reactie achter en misschien beantwoord ik volgende keer wel een van jullie reacties met mijn bevindingen.

Deel dit artikel