‘Ik ben niet zo’n meisje-meisje’

8 augustus 2017
629
758
5

Amara Onwuka, een dame die we allemaal kennen als RTL-weervrouw en van haar deelname aan Expeditie Robinson in 2015. Waar ze ook nog eens de grote winnares werd. Maar toch is ook Amara een gewone vrouw. Een gewone vrouw die in haar vrije tijd vaak zonder make-up rondloopt en die dol is op snoepen. We spraken haar voor onze rubriek Visions.

Auteur: Monique Bons

Waarom weervrouw?

‘Het is niet zo dat ik er als jong meisje van droomde om weervrouw te worden. Ik ben er eigenlijk per ongeluk ingerold’, lacht Amara. ‘Ik ben altijd een buitenmens geweest. Toen ik op de kunstacademie zat, kwam de fascinatie voor de schoonheid van het weer. De lichtinval van de zon door de wolken op het landschap zorgt telkens weer voor een ander plaatje en boeit me eindeloos!
Na de kunstacademie ben ik via diverse banen het management ingerold. Maar ik wilde toch ook graag weer operationeel aan de bak. Via een vriendin, die bij MeteoGroup werkte, werd ik getipt voor de functie van weervrouw. Een prachtige kans want ik heb affiniteit met het weer en was bekend met presenteren. Twee maanden later was mijn tv-debuut. En ik vind het nog steeds ontzettend leuk om te doen.

Mijn favoriete seizoen

Zelf houd ik het meest van lenteweer en hoogzomer. De lente vind ik heerlijk door de lange dagen en omdat je dan weer zo heerlijk naar de warmte toe kunt leven. Het fijne aan de zomer vind ik vooral de warmte en de zwoele zomeravonden.’

Geen meisje-meisje

Als weerpresentatrice ziet Amara Onwuka er altijd tiptop verzorgd uit. De kleding kiest ze samen met haar stylisten uit. Ze kennen mijn smaak en zorgen ervoor dat er leuke setjes voor me klaar hangen. Vind ik iets niet leuk? Dan hoef ik het ook niet te dragen. Maar het tegenovergestelde gebeurt wel regelmatig: dan vind ik de kleding zo leuk dat ik het overneem.
Het ligt een beetje aan mijn stemming wat ik draag. Ik heb een brede smaak en houd van afwisseling. Ik ben gek op zwart-wit, maar loop ook graag in pasteltinten. Als het maar niet te truttig is, ik ben niet zo’n meisje-meisje.

Dol op snoepen

‘Ik eet veel en lang niet altijd gezond hoor, ik ben nou eenmaal dol op snoepen’, bekent ze eerlijk. Voor mijn gewicht hoef ik het niet te laten, ik kan veel eten zonder dat de kilo’s er gelijk aanvliegen. Zit in de genen. Het grappige is dat ik ook vaak te horen krijg dat ik er op tv dunner uitzie dan ik in werkelijkheid ben.

Expeditie Robinson

Mijn deelname aan Expeditie Robinson in 2015 was een unieke ervaring. En ik ging ook nog met de winst naar huis. Ik heb er overigens wel een jaar over nagedacht voordat ik besloot om mee te doen. Ik ben een schijterd, durf niet in diep water te zwemmen, krijg snel heimwee en heb vliegangst. Ook zijn weinig eten en weinig slapen niets voor mij. En ik moest er niet aan denken om mijn kinderen zo lang te moeten missen.
Als ik op de expeditie terugkijk, vind ik de honger de meest bizarre ervaring. Maar je went eraan. Je wordt trager en je voelt gewoon dat je lichaam je spieren opeet als je beweegt. Die honger werd echt een state of mind.

Quality time met de kinderen

Door mijn deelname aan Expeditie Robinson heb ik nietsdoen leren waarderen. De tijd voor iets nemen, gewoon rustig nadenken. We hebben het allemaal zo druk en worden echt geleefd. Iedere dag is er tijd voor elkaar: tijd om te chillen, een boekje te lezen of lekker te knuffelen. Quality time met mijn kinderen, dat vind ik belangrijk.

Deel dit artikel